Het begon allemaal op de markt in Zuid-Frankrijk...

Op een warme, vroege ochtend op een markt in het zuiden van Frankrijk, dat is waar het allemaal begon. De zon scheen al volop, de geur van versgebakken baguettes en koffie hing in de lucht en tussen de kleurrijke kraampjes slenterde ik samen met mijn gezin zonder haast rond.

Tot ik ze zag...

...een kraam vol met de mooiste handgevlochten manden die ik ooit had gezien. Grote strandmanden, kleine boodschappentassen, manden met leren hengsels, vrolijke kleuren en verfijnde patronen. Geen enkele was hetzelfde. Ze straalden iets uit wat je niet kunt uitleggen: vakmanschap, zomers geluk en een verhaal.

Ik was op slag verliefd!

De vriendelijke marktvrouw vertelde enthousiast over haar manden, maar mijn Frans bleek al snel niet goed genoeg om echt met haar te praten. Met handen en voeten, veel lachen en een paar woorden die ik nog kende, kwamen we een heel eind. Toch bleef ik denken: wat zou het geweldig zijn als mensen in Nederland deze prachtige manden ook konden kopen.

Eenmaal terug in het vakantiehuis liet het idee me niet meer los. Ik pakte mijn telefoon erbij, opende Google Translate en begon voorzichtig een brief te schrijven. Zin voor zin vertaalde ik mijn woorden naar het Frans, hopend dat de bedoeling overeind zou blijven. Mijn dochter tekende een prachtige tekening voor de mevrouw.

Ik schreef haar dat ik diep onder de indruk was van haar prachtige collectie. Dat ik dacht dat Nederlandse vrouwen net zo verliefd zouden worden op haar manden als ik. En dat ik graag wilde onderzoeken of we misschien konden samenwerken. Zij de mooiste manden uit Zuid-Frankrijk, ik een plek waar ze ook in Nederland bewonderd en gekocht konden worden.

Een week later liep ik opnieuw over dezelfde markt. Mijn hart klopte iets sneller dan de vorige keer. Opgevouwen in mijn tas zat de brief die ik thuis, zorgvuldig had geschreven. Mijn dochter stond naast me met de prachtige tekening in haar hand. 

Toen ik haar kraam zag, herkende ze me meteen. Ze glimlachte breed en begroette me alsof we oude bekenden waren. Even twijfelde ik. Was dit wel een goed idee? Zou ze begrijpen wat ik bedoelde?

Ik haalde diep adem, pakte de brief uit mijn tas en gaf hem aan haar. De tekening werd met veel enthousiasme ontvangen, de brief ging ongeopend met haar mee naar huis. 

Ik kocht nog tien manden en zette ze op Instagram. 24 uur later had ik ze allemaal verkocht. Zie je wel!

Een week verstreek.....

Net toen ik dacht dat het waarschijnlijk niets zou worden en ik al via het toeristenkantoor probeerde haar naam en gegevens te achterhalen, kreeg ik een appje op mijn telefoon. Er verscheen een berichtje van haar. In het Frans, natuurlijk. Opnieuw bood Google Translate uitkomst.

Ze schreef dat ze mijn brief met veel aandacht had gelezen en dat mijn enthousiasme haar had geraakt. 

Ik las het bericht met een grote glimlach. Een spontaan idee, ontstaan op een zonnige markt in Zuid-Frankrijk, leek ineens het begin van iets heel bijzonders.

Zo geschiedde en ontstond: Bien Bemandt!